خانه
اردوبهشت ؛ فاجعه ای واقعی که زیر بار شلوغی روایت گم می شود
سایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
جانشین ؛ قهرمانی که میان حافظه، خیانت و میدان جنگ گم می شود
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ جانشین به تهیه کنندگی روح الله سهرابی و محصول بنیاد فرهنگی روایت فتح، دومین تجربه جدی شامحمدی پس از مجنون است؛ فیلمسازی که پیش تر نشان داده زبان سینما را می شناسد و می تواند از دل تاریخ دفاع مقدس، روایت هایی انسانی بیرون بکشد. این بار او سراغ عملیات نصر4 و زندگی شهید حسین املاکی رفته؛ فرمانده ای که کمتر در سینما به او پرداخته شده است. فیلم با سکانسی حساب شده آغاز می شود: حسین املاکی با لباس مبدل در شهری کردنشین، مرکز فرماندهی حزب بعث را زیر نظر دارد. شامحمدی در همین دقایق نخست، با ایجاد کنتراست میان زندگی روزمره مردم و تصویر تکان دهنده اعد ...
استقبال پرشور قمی ها از نیم شب / اسکورت به سانس فوق العاده رسید
حرکت می کند و مخاطبان غالباً واکنش هایی صفر و صدی به آن دارند و به سختی می تواند فیلم موردتوجه و مورد علاقه مخاطب عام سینما باشد. پردیس سینمایی بازار شهر نیز در هفتمین شب جشنواره فیلم فجر در اولین سانس خود پذیرای جمع کثیری از علاقه مندان برای تماشای فیلم اردوبهشت به کارگردانی محمد داودی بود. فیلمی که روایتی از واقعه تلخ تاریخی در سال 1381 است و به ماجرای غرق شدن شش دانش آموز در جریان اردوی تفریحی در قلب شهر تهران می پردازد و سوژه ای ملتهب و تأثیرگذار دارد. فیلم ساختار روایی و سینمایی محکمی دارد و از همان ابتدا تماشاگر را وارد بحران می کند و وعده یک درام جدی می دهد اما ...
بررسی فیلم اردوبهشت به کارگردانی محمد داودی/ وقتی سینمای اجتماعی دوباره حرف اول را می زند
مستقیم به ماجرای حقیقی و مشهور پرونده دلخراش نیلوفران آبی و غرق شدن دختران مدرسه ای در سال 1381 در پارک شهر تهران. حادثه ای تلخ که سال ها پیش رخ داده و رد آن همچنان در حافظه جمعی جامعه باقی مانده است. انتخاب چنین سوژه ای، از همان ابتدا فیلم را در جایگاهی فراتر از یک درام صرف قرار می دهد. اردوبهشت نه تنها بازنمایی یک واقعه دردناک است، بلکه تلاشی است برای بازخوانی مسئولیت، مطالبه عدالت و مواجهه جامعه با فاجعه ای که می توانست و می بایست رخ ندهد. فیلم با پرهیز از اغراق های مرسوم و سطحی، روایت خود را بر پایه واقع گرایی بنا می کند. همین رویکرد باعث می شود مخاطب از همان دقایق ابتدایی، داستان را جدی بگیرد ...
سالن 4؛ بررسی یک درام اجتماعی تازه اکران، با تمرکز بر بحران فردی
و نوید درامی روان شناختی می دهد، اما مسیر داستان با شتاب پیش می رود. اتفاق ها پشت سر هم رخ می دهند، بی آنکه زمان کافی برای شکل گیری تنش باقی بماند. برخی گره های مهم خیلی سریع باز می شوند و حس تعلیق پیش از آنکه جان بگیرد، فروکش می کند. مخاطب در بخش هایی با این پرسش روبه رو می شود که چرا بحران ها چنین ساده از کنار هم عبور می کنند و چرا پیامد تصمیم ها سنگینی لازم را پیدا نمی کنند. شخصیت ها در قاب محدود شخصیت اصلی با بازی میلاد کی مرام قرار است نماینده انسانی باشد که زیر فشار زندگی خم شده است. کی مرام تلاش می کند اندوه و خشم درونی را منتقل کند، با این حال فیلمنامه ابزار کافی ...
اردوبهشت ؛ وقتی تصویر شهر علیه شهرداری فیلم می سازد!
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ؛ اردوبهشت ساخته محمد داودی، در ظاهر می خواهد روایتی اجتماعی و انسان محور از حق خواهی یک پدر ارائه دهد؛ اما هرچه جلوتر می رود، از یک درام مبتنی بر رنج انسانی فاصله می گیرد و به فیلمی با اغراض سیاسی قابل تشخیص تبدیل می شود. این چرخش، مهم ترین ضربه ای است که فیلم به اعتبار خود می زند. فیلمنامه در پرده نخست عملکرد قابل قبولی دارد. ناپدید شدن دختران در اردوی مدرسه، سرگردانی پدر میان نهادهای مختلف و پنهان کاری مدیران میانی، به درستی موتور محرک روایت را شکل می دهد. روابط علت و معلولی رعایت شده و فیلم می داند چگونه همدلی مخاطب را برانگیزد. اما این ...
سینمای متعهد در محک اجرا، نقدی بر اردوبهشت، کارواش و آن دو
رایج بسیاری از آثار این حوزه افتاده است: اشتباه گرفتن تاریخ گویی یا تجلید با بیوگرافی سینمایی. یک بیوگرافی سینمایی موفق، زندگی را به اسطوره شخصی تبدیل می کند، در حالی که این اثر، در سطح یک گزارش تصویری محترمانه باقی می ماند و از ایجاد ارتباط عاطفی عمیق با مخاطب ناتوان است. به نظر می رسد پاسخ پرسش محوری این نقد سه گانه، منفی است. اردوبهشت ، کارواش و آن دو هرکدام در حلقه ای از یک زنجیره مشترک گرفتار آمده اند. تمرکز بر محتوای متعالی به قیمت غفلت از فرم و روان شناسی اثر. اردوبهشت اگرچه در لایه های تحلیلی و جامعه شناختی عمق دارد، اما در جذب هیجانی مخاطب عام ممکن است به دلیل ریتم ...
گزارشگری به جای قصه گویی: آفت مشترک کارواش ، اردوبهشت و سینمای تکراری دفاع مقدس
و هم با تنزل معیارهای هنری، به حیات سینمای دفاع مقدس لطمه می زند. سینمای جنگ نیازمند نگاهی نو، روایت های پیچیده و احترام به هوش مخاطب امروز است، نه تکرار مکررات. گزارشگری به جای قصه گویی اردوبهشت ادامه دهنده مسیر سینمایی کاظم دانشی (تهیه کننده و نویسنده) در ساخت آثاری با ادعای واقع گراییِ مبتنی بر پرونده های تاریخی، پس از بی بدن و علفزار است. نقطه قوت این فیلم ها، پرداختن به سوژه های مهم مغفول مانده (مانند فاجعه غرق شدن دختران دانش آموز در پارک آبی) با دقت اطلاعاتی بالا است. با این حال، ضعف ساختاری مکرر آن ها، ژورنالیستی شدن روایت و ناتوانی در دراماتیزه کردن واقعیت است ...
وقتی بودجه های فارابی خرجِ شعار می شود، نه سینما/ حضور بحث برانگیز منتقد هفت در کارواش ؛ مشاوره ای که ...
که از همان نیمه اول دستش رو می شود، دیگر هیچ غافلگیری، هیچ تعلیقی و هیچ عمقی ندارد. انگار فیلمنامه نویس بعد از صفحه بیست وپنجم کلاً قید درام را زده و فقط می خواهد هرچه زودتر به شعارهای پایانی برسد. خاطره اسدی بعد از سال ها غیبت، بازگشتی فاجعه بار دارد؛ حداقل در چند سکانس اول می توان حس کرد که یک نابازیگر واقعی است. اما همین که او را از فیلم حذف می کنند (یا بهتر است بگوییم: کنار می گذارند)، فیلم عملاً نفسش بند می آید. جایگزین او نه تنها خلأ را پر نمی کند، بلکه بیشتر یادآور این است که چرا باید از اول یک بازیگر درست حسابی داشت. اسدی در همان لحظات محدود، بیشتر از جوشش درونی و عصبانیت ...
تحلیل جامعه شناختی اردوبهشت ؛ از پارک شهر تا پرده سینما
عینی گرا عمل می کند که مرز بین بازسازی درام و واقعیت تلخ تاریخی را محو می سازد. این انتخاب جسورانه، بحث اخلاقی بازنمایی رنج را نیز به متن نقد می کشد. نکته قابل تامل دیگر، پرداخت فیلم به اقتصاد رنج است. وسوسه پیشنهادهای مالی به خانواده، تنها یک ماجرای فرعی برای ایجاد تعلیق نیست، بلکه نمایشی است از کالایی شدن مصیبت و تبدیل تراژدی شخصی به واحد مبادله در چرخه های اقتصادی-سیاسی. فیلمنامه محمد داودی و کاظم دانشی، با پرهیز از قهرمان سازی ساده انگارانه، شخصیت اصلی را درگیر تقابل میان کرامت انسانی و نیازهای مبرم اقتصادی می کند که خود بازتاب دهنده یکی از پارادوکس های جوامع در حال ...
نگاهی به فیلم سینمایی اردوبهشت/ وقتی فاجعه به درام تبدیل نمی شود
محمد داودی در این فیلم، سراغ روایتی می رود که به خودی خود بار عاطفی سنگینی دارد: غرق شدن چند دختر دانش آموز در جریان یک اردوی مدرسه ای و تلاش پدری تنها برای احقاق حق دخترش. با این حال، مسئله اصلی فیلم، نه چه می گوید، بلکه چگونه می گوید است. فیلم می خواهد درباره مسئولیت، بی عدالتی و صدای خاموش شدگان حرف بزند، اما زبان سینمایی لازم برای این گفت وگو را پیدا نمی کند. روایت بیش از حد خطی است و فاقد پیچیدگی روایی. از همان ابتدا، مخاطب می داند با چه فیلمی مواجه است و چه مسیری در انتظارش است. هیچ غافلگیری، چرخش یا تعلیق معناداری وجود ندارد که تماشاگر را وادار به مشارکت فعال کند. ...
روز دهم جشنواره فجر چهل و چهارم در سینما رسانه ؛ فیلم ها و حاشیه ها (+عکس)
پدرِ عزادارِ خشمگین ظاهر شود. نه گذشته اش جدی گرفته می شود، نه تضادهای درونی اش. دیگر شخصیت ها هم اغلب در حد تیپ های آشنا می مانند: مسئول بی مسئولیت، آدم دلسوز بی اثر، اطرافیان خنثی و ... کارگردانی بیش از حد محتاط است، فیلم از نظر بصری جسارتی ندارد و ریتم کند آن، به جای تعمیق فضا، مخاطب را خسته می کند. حتی لحظات بالقوه انفجاری احساسی، به دلیل پرداخت مستقیم و قابل پیش بینی، به نقطه اوج نمی رسند. در نهایت، اردوبهشت فیلمی است که به سوژه اش تکیه کرده، نه به سینمایش. نیت اجتماعی فیلم قابل احترام است، اما احترام به تماشاگر ایجاب می کرد که این تراژدی با دقت، ظرافت و خلاقیت بیشتری ...
کارواش کلیشه ای، دعوای سیاسی اردوبهشت و فیلمی که تلویزیونی بود+فیلم
.... پرده دوم آن بسیار مطول است، فیلم به قدری فیلم کش می آید که بر مخاطب تاثیر احساسی بگذارد و از او گریه گدایی کند. او بیان کرد: ناتورالیسم فیلم به گونه ای است که فیلم نباید به پایان خوش برسد اما اگر فیلم سفارشی نبود، پایان آن باید تلخ می شد، تغییر شخصیت ها کاملا غیرعادی و ناگهانی است و من دست سفارش دهنده را می بینم. علیار با بیان اینکه اگر ایده اولیه پارک شهر هم نبود، چیزی در فیلم عوض نمی شد، توضیح داد: به راحتی داستان فیلم می توانست به جای سال 1381 در 1404 روی دهد. برای فیلم اتفاقی نمی افتاد اما ایده پارک شهر برای این است دوران اصلاحات را شماتت کند. او درباره بازی حامد بهداد گفت: بازی او در چند فیلم خوب بوده است اما در اردوبهشت بسیار تصنعی است. اصلا باورپذیر نیست. فیلم کامل این گفت وگو را می توانید اینجا مشاهده کنید. ...
سه شنبه سینمایی کرمانشاه؛ از درام اجتماعی تا ایستادگی طبقه کارگر
به گزارش ایرنا ، امروز در سینما فرهنگ، ساعت 16 فیلم اردوبهشت به کارگردانی محمد داودی و ساعت 18:30 فیلم گیس ساخته محسن جسور روی پرده می رود. همزمان در سینما آزادی، ساعت 16:30 فیلم نیمه شب تازه ترین ساخته محمدحسین مهدویان و ساعت 19 فیلم دختر پری خانم از علیرضا معتمدی اکران می شوند. اردوبهشت ؛ درامی اجتماعی و تلخ برگرفته از واقعیت اردوبهشت به کارگردانی محمد داودی، فیلمی در ژانر اجتماعی و سیاسی است که به یکی از تلخ ترین حوادث دهه 80، یعنی غرق شدن هفت دختر دانش آموز در پارک شهر تهران، می پردازد. فیلم تلاش می کند پیامدهای این فاجعه را در بستر مناسبات ...
دختر پری خانم ؛ نمادگرایی افراطی و روایت یک سویه
مخاطب بازمی ماند. دختر پری خانم در مرز میان واقعیت و خیال حرکت می کند؛ مرزی لغزان که نه به درستی تعریف می شود و نه به مقصدی روشن می رسد. معتمدی که خود نقش اول فیلم را ایفا می کند، مردی چهل ساله است که از مادری در کما که بیست سال پیش در تصادفی فرو رفته در خانه نگهداری می کند. زندگی او میان گذشته ای عاطفی و شکست خورده و اکنونی بی رمق معلق مانده است. او زمانی عاشق دختر پری خانم بوده، دو بار با او ازدواج کرده و هر دو بار، بنا به روایت خودش، قربانی خیانت شده است. دختر پری خانم زنی جسور، مدرن و اغواگر تصویر می شود؛ شخصیتی که بیش از آن که عمق داشته باشد، کارکردی نمادین و کلیشه ای ...
سینمای دفاع مقدس در آندو به ایستایی می رسد
منجر شوند. روایت، به جای آنکه مخاطب را وارد تجربه ای احساسی کند، بیشتر حالت گزارش گونه پیدا می کند؛ گویی فیلم به بازگویی یک ماجرا بسنده کرده و از تبدیل آن به تجربه سینمایی بازمانده است. در چنین شرایطی، حتی سوژه ای به این اندازه تکان دهنده نیز نمی تواند بار عاطفی خود را به طور کامل منتقل کند. ریتم یکنواخت، این ضعف را تشدید می کند. فیلم از آغاز تا پایان، تقریباً با یک ضرباهنگ پیش می رود و فاقد فراز و فرود جدی است. این یکنواختی باعث می شود لحظات حساس نیز در دل روایت گم شوند و تأثیر لازم را نگذارند. صحنه های مربوط به جنگ، بیشتر بر صدا تکیه دارند تا تصویر؛ شلیک ها و انفجارها شنیده می شوند ...
فیلم کارواش سوژه را قربانی محافظه کاری می کند
به گزارش ایکنا، فیلم سینمایی کارواش که 20 بهمن ماه در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، از همان دقایق ابتدایی نشان می دهد با اثری روبه رو هستیم که بیش از آنکه جسارت ورود به لایه های عمیق یک معضل اجتماعی را داشته باشد، به بیان سطحی و کم خطر آن بسنده می کند. موضوع پول شویی، به عنوان یکی از چالش های جدی اقتصاد و مناسبات قدرت در جامعه امروز، ظرفیت بالایی برای خلق درام و نقد ساختاری دارد، اما فیلم ترجیح می دهد در منطقه امن حرکت کند. نتیجه این رویکرد، اثری است که نه مخاطب عام را درگیر می کند و نه برای مخاطب جدی سینما حرف تازه ای دارد. مسئله اصلی کارواش این است که از همان ابتدا، زاویه نگاه ...
اردوبهشت / یادداشت های جشنواره 44 فیلم فجر (25)
به گزارش سینماخانه؛ اسم فیلم از همان ابتدا کنجکاوی برانگیز است به ویژه تجانس اش با یکی از ماه های سال نیز بر حجم این کنجکاوی می افزاید. اردوبهشت ساختار روایی و سینمایی محکمی دارد و در دقایق ابتدایی با وقوع واقعه و معرفی به اندازه کاراکترها و موقعیت هایشان می تواند مخاطب را درگیر کند. انتخاب های آشنایی زدای بازیگران به عنوان نمونه اصغر همت و علیرضا خمسه جالب توجه است و حامد بهداد گزینه مناسب برای چنین نقشی است. مردی که در برزخ سکوت و در نظر گرفتن مصلحت از یک سو و وجدان و بیان حقایق و عدالت خواهی از سوی دیگر در فشار است و بالاخره دومی را بر می گزیند و تا انتها می رود. ریتم فیلم درپاره ای قسمت ...
ورود فیلم کارواش به پولشویی، شهرداری علیه شهرداری و تجلیل از پیشکسوتان سینما
شهرداری بوده این در حالی است که علیه مدیریت شهرداری سال 81 در دوران اصلاحات فیلم ساخته شده است که با مخالفت کارگردان و تهیه کننده روبه رو شد و آنها از اسپانسر حمایت جدی کردند و گفتند که در قدم اول از نقد به شهرداری شروع کرده و سپس از جایی دیگر نقد می کند. این فیلم روایت غرق شدن هفت دانش آموز در دریاچه کوچک پارک شهر را روایت می کند. عوامل فیلم خواستند که فیلم را محدود به جناح بندی خاص نکنند و زیرا عدالت خواهی برای آنها در اولویت است. می توانید متن کامل نشست خبری فیلم اردوبهشت را اینجا بخوانید. اکران سه فیلم همزمان با دهمین روز چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر فیلم کارواش به کارگردانی احمد مرادپور، فیلم آن دو به کارگردانی مرتضی رحیمی و فیلم اردوبهشت به کارگردانی محمد داودی اکران و نشست خبری عوامل تولید این آثار برگزار شد. ...
میرجعفری: برداشت مخاطب از فیلم خواب ، زیر سؤال بردن یک خانواده مذهبی است نه صرفاً یک درام روانشناختی
فیلم اصلی
گیس؛ در آتش داستان های بی ریشه
در خدمت پیش بردن — یا بهتر است گفته شود، به هم ریختن — پیرنگ قرار می گیرند. در نهایت، گیس نمونه ای است از فیلمی که گمان می کند با حجمی از اتفاقات، تصاویر خیره کننده و موسیقی پرطنین می تواند خلأ یک داستان گویی منسجم را پر کند. اما سینمای اصیل از جای دیگری می آید: از وضوح طرح داستانی، از باورپذیری شخصیت ها، از نظم در کارگردانی و از احترام به هوش و احساس مخاطب. گیس با شعار توجه به مردم محروم و فاجعه های محیط زیستی آغاز می شود، اما در میانه ی راه، در دام فرم گراییِ توخالی و روایت گریزی می افتد و پیامش در هیاهوی بی ساختار خود گم می شود. این فیلم نه فریادی است علیه بی عدالتی، که تنها پژواکِ گم شده ی چنین فریادی در تونل های پیچ درپیچِ یک اثر ناهمگون است. محمد حسین بنی احمدی ...
جهان درهم هاتف
قالب فعلی، آن هم برای مخاطب بزرگسال و جشنواره فیلم فجر، بیشتر به یک تمرین ناتمام شباهت دارد. حتی اگر نسخه نوجوانانه ای هم ساخته می شد، پایان بندی ناامیدکننده فعلی نیازمند تغییر جدی بود؛ زیرا پیام نهایی فیلم این است که در این سیستم، انسان سالم راهی برای رشد ندارد و تنها با نیرنگ می توان پیش رفت؛ پیامی که بیش از هر چیز دلسردکننده و مخرب است. و یک نکته شخصی اینکه من دوست ندارم همیشه منتقد باشم و ژست آدم های همیشه معترض و فهمیده را بگیرم. اتفاقاً بیشتر دوست دارم درباره فیلم های خوب بنویسم و از آن ها تعریف کنم؛ اما وقتی خروجی ها یکی پس از دیگری ناامیدکننده اند، چه می توان کرد؟ محصولات سینمایی خوب آن قدر آفت زده شده که گاهی ناچاریم به جای ستایش، از سر دلسوزی نقد بنویسیم. جهان مبهم هاتف متأسفانه از همان نمونه هایی است که نه تنها چیزی به سینما اضافه نمی کند، بلکه آشکارا به شعور مخاطب توهین می کند؛ فیلمی که بیش از آن که مبهم باشد، آشفته و بی هدف است. ...
سقوطِ حماسه در بن بستِ روایت؛ چرا جانشین قهرمان نمی سازد؟
حضور در متن درام، در فاصله ای دور از تجربه زیسته مخاطب باقی می ماند . پتانسیل سوخته ی پیرنگ؛ تعلیقِ از دست رفته فیلمنامه یک ایده ی دراماتیکِ بسیار جذاب دارد: گمان حضور یک رفیقِ قدیمیِ منافق (ناصر) در کنار شهید املاکی. این تقابل می توانست موتور محرکِ درام و منبع اصلی تعلیق فیلم باشد. اما متأسفانه فیلمنامه از این پتانسیل عظیم استفاده نمی کند. این نفوذ و تضاد، به جای آنکه باعث درگیری ذهنی مخاطب شود، در میان ضعفِ پرداخت گم می شود و مخاطب از لذتِ این پیچش داستانی و تعلیقِ موجود در آن بهره ای نمی برد. گسستِ روایی و آشفتگی در تصویرسازی ایده ی آشفتگی و ...
نقد فیلم پل ساخته محمد عسگری/ حرکت به سمت روایت انسان در جنگ
جوان آنلاین: محمد عسگری با پل عملاً پروژه ی دفاع مقدس خودش را وارد فاز تازه ای می کند؛ فیلمی که اگر آن را در امتداد دو تجربه قبلی اش (اتاقک گلی و آسمان غرب) ببینیم، بیشتر از اینکه تکرار یک فرمول باشد، تلاش برای کامل کردن یک سه گانه ی اجرایی است: عسگری همچنان به صحنه، مقیاس، طراحی میدان جنگ و حس حضور تماشاگر در موقعیت عملیاتی علاقه مند است، اما این بار یک موتور درام انسانی تر را وسط قاب می گذارد تا فیلم فقط بر شانه ی انفجار و آتش نایستد. قصه از جایی شروع می شود که موسی، نوجوانی جسور، بعد از یک ماه بی خبری از برادر رزمنده اش مصطفی تصمیم می گیرد خودش راهی جنوب شود. این تصمیم، نقطه ی ...
اردوبهشت یک رئالیسم اجتماعی با درخشش حامد بهداد؛ نود دقیقه کافی بود!
به گزارش گروه فرهنگ وهنر خبرگزاری دانشجو، فیلم اردوبهشت به کارگردانی محمد داودی و با بازی حامد بهداد، ستاره پسیانی و شهرام حقیقت دوست، روایتی تلخ و اجتماعی از تلاش پدری برای احقاق حق است؛ فیلمی که با الهام از یک واقعه واقعی در سال 1381 ساخته شده و در مرز میان سینمای اجتماعی، سیاسی و جنایی حرکت می کند. روایتی از فقر، فقدان و فاجعه اردوبهشت زندگی مردی را روایت می کند که زیر فشار مشکلات مالی، از همسرش جدا شده و حالا با بزرگ ترین تراژدی زندگی اش مواجه می شود؛ غرق شدن دخترش نیلوفر به همراه شش دختر دبیرستانی دیگر در یک اردوی مدرسه ای. این فاجعه، نقطه آغاز مسیری پرتنش برای پدری ...
گیس ؛ اثری که ظرفیت درام صنعتی را فدای پراکندگی روایی کرد
جنایی می گذارد؛ انتخابی که نه عمق می یابد و نه جذابیت لازم را خلق می کند. این در حالی است که بزرگ ترین ظرفیت درام، درست در نقطه ای رها شده که باید مرکز ثقل روایت می بود: اعتماد به توان متخصصان داخلی و روایت پیشرفت در دل بحران. فقدان یک دال مرکزی مشخص، فیلم را به مجموعه ای از خرده روایت های کم جان تبدیل کرده است. حتی حضور بازیگران شناخته شده ای چون حامد بهداد و بهنوش طباطبایی نیز نمی تواند ضعف ساختاری اثر را پنهان کند؛ بازیگران در خلأ فیلمنامه، بی سلاح رها شده اند. این در حالی است که گیس با کمی جسارت در نوشتن، دیالوگ هایی دقیق تر و بهره گیری هوشمندانه از ظرفیت بصری همجواری دریا و ...
معرفی فیلم اردوبهشت ؛ تلاش قابل قبولی که از واقعیت دور شد!
نیز از آن خود کرده است. حضور بازیگرانی سرشناس مانند حامد بهداد، شهرام حقیقت دوست و تورج الوندی در این پروژه، بر جذابیت و انتظارات از این فیلم افزوده است. آن ها داستان پدری را روایت می کنند که در پی از دست دادن دخترش، به دنبال حق خواهی است. با این حال، پرسش اصلی این است که آیا این فیلم توانسته بار عاطفی و عمق تراژدی آن واقعه را به خوبی به تصویر بکشد؟ آیا ترکیب یک سوژه واقعی با درام سینمایی، نتیجه مطلوبی داشته است؟ بررسی ها نشان می دهد که اردوبهشت با وجود نقاط قوت، در بخش هایی نتوانسته از کلیشه های رایج دوری کند. صحنه های اغراق آمیز و عدم باورپذیری برخی وقایع، از جمله ضعف های این فیلم ...
روز دهم فجر 44؛ از پولشویی تا دفاع مقدس و تراژدی در پردیس ملت
فیلم هستند. محور اصلی داستان اردوبهشت به حادثه غرق شدن تعدادی از دانش آموزان دختر در دریاچه پارک شهر تهران در سال 1381 بازمی گردد. این فیلم از فیلمنامه ای منسجم و قصه دار بهره می برد اما ریتم کند آن از جمله ضعف های اثر به شمار می رود که احتمال می رود در نسخه اکران عمومی اصلاح شود. کد خبر 947167
نمایش در میکسدزون، فاجعه در زمین/ آقای رفیعی، فرار رو به جلو ممنوع!
پیش از این نیز سابقه اتخاذ مواضع بحث برانگیز در شرایط ملتهب را داشته، بار دیگر با ادبیاتی دوپهلو، پرسش های بزرگی را پیش روی هواداران قرار داده است. جمله معروف او مبنی بر اینکه حال کسی خوب نیست و به اجبار بازی می کنیم ، اگرچه در نگاه اول همدردی با جامعه به نظر می رسد، اما وقتی به ترازوی نقد گذاشته می شود، بوی توجیه می دهد. درک فشارهای روانی ناشی از شرایط اجتماعی برای هر ورزشکاری ممکن است، اما مسئله اصلی اینجاست: چگونه می توان از بازی اجباری و بی میلی سخن گفت، اما در زمان امضای قراردادهای نجومی و دریافت دستمزدهای میلیاردی، کمترین تردیدی به خود راه نداد؟ این دقیقاً همان نقطه ...
مهران غفوریان؛ اگه پدر هستی و دختر داری حتما فیلم عاشقانه زیبا صدایم کن رو ببینید/ سکانس فیلم+ با بازی ...
به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز ، فیلم زیبا صدایم کن ساخته رسول صدرعاملی یکی از مهم ترین فیلم های سال 1404 است. فیلمی در حوزه نوجوانان که اقتباسی از کتابی نوشته فرهاد حسن زاده است و بازگشت قدرتمند رسول صدرعاملی به سینما. در این مطلب نگاهی به متن و حواشی این فیلم انداختیم. خلاصه داستان فیلم زیبا صدایم کن داستان فیلم زیبا صدایم کن در خیابان ولی عصر تهران و در طول یک روز اتفاق می افتد و در خلاصه داستان رسمی آن آمد است: خسرو که در آسایشگاه روانی به اجبار بستری ست، تمام این سال ها را در فکر دخترش زیبا سپری کرده. امروز، روزِ تولد 16 سالگی زیبا است و خسرو نمی خواهد از این ...
مفید: فیلم نامه توسط بنیاد فارابی به من رسید/ پولشویی رد پای پول های آلوده را گم می کند/ هدف ما آگاهی ...
بپردازیم و شخص یا پرونده خاصی مدنظر ما نبود. من با حدود 50 حقوق دان و اقتصاددان مشورت کردم و خیلی از دیالوگ ها را از زبان خود این افراد شنیده بودم. نگارش فیلمنامه 2 سال زمان برد زیرا تحقیقات گسترده ای داشت. مرادپور اظهار کرد: ما به جای اینکه افراد را نشانه بگیریم، سعی کردیم چرخه پولشویی و عادی شدن این روند را نقد کنیم. کارواش در پی اتهام زدن به افراد نیست بلکه تلاش دارد چرخه فساد مالی و آسیب هایی که به زندگی مردم می زند، شناسایی کند و هشدار دهد که اگر جلوی این چرخه گرفته نشود می تواند عواقب بدی داشته باشد. مفید تصریح کرد: اگر مخاطب فیلم را باور کند یعنی ما کارمان را درست ...
