مقتل خوانی| واکنش امام حسین (ع) به شنیدن نام کربلا + فیلم
سایر منابع:
سایر خبرها
روش های صحیح گرفتن استخاره با قرآن و تسبیح
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان ، استخاره در فرهنگ ما جایگاه والایی دارد. برای اینکه با معنا و مفهوم استخاره به شکلی درست آشنا شوید، شما را دعوت به مطالعه این حدیث زیبا از امام صادق (ع) می کنیم: راوی می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: تصمیم بر کاری گرفتم و از خدا درخواست خیر در آن کار را کردم، اما مرددم و هر دو طرف کار یعنی انجام دادن یا ندادن آن برایم واجد اهمیت
کعبه حقیقی در امّ القُری
به همراه سی تن از دوستان و غلامان خود که همگی مسلح بودند به دارالاماره رفت و به آنان فرمود من نزد ولید می روم ولی شما بیرونِ در منتظر بمانید و چنانچه صدای مرا شنیدید، برای نجات من به ناگاه داخل شوید وگرنه بمانید تا بازگردم. آنگاه خود داخل قصر شد و با ولید ملاقات نمود. ولید هلاکت معاویه را به اطلاع امام رساند و از آن حضرت خواست به بیعت با یزید تن دهد. امام (ع) فرمود کسی چون من بیعتِ پنهانی نمی
مصیبت وفات رقیه (س) در خرابه شام کمرم را خم کرد
امیرالمؤمنین (ع) نیز جزئیات شهادت امام (ع)و مصایب دیگر وارد شده بر آن ها را در قالب نثر و نظم برای زنان شامی تشریح می کرد. کار مجلس عزاداری تا آنجا بالا گرفت که حتی زنان آل ابوسفیان از جمله هند، همسر یزید (در خرابه) به پیشواز اهل بیت (ع) رفتند و دست و پای دختران رسول خدا را می بوسیدند و گریه و زاری می کردند. اما تمام این مصیبت های برای این بانوی بزرگ به اندازه شهادت رقیه نبود چون همیشه می فرمودند: اما مصیبت وفات رقیه (س) در خرابه شام کمرم را خم و مویم را سفید کرد. حجت الاسلام نیما ارزانی انتهای پیام ...
روز سوم محرم چگونه گذشت؟
أَنْ أَقْدِمَ، فَأَمَّا إِذْ کَرِهُونِی فَأَنَا أَنْصَرِفُ عَنْهُمْ!؛ اهالی شهر شما به من نامه نوشتند و مرا دعوت کرده اند، و اگر از آمدن من ناخشنودند باز خواهم گشت! . [13] ، [14] خوارزمی روایت کرده است: امام علیه السلام به فرستاده عمر بن سعد فرمود: یا هذا بَلِّغْ صاحِبَکَ عَنِّی انِّی لَمْ ارِدْ هذَا الْبَلَدَ، وَ لکِنْ کَتَبَ إِلَیَّ أَهْلُ مِصْرِکُمْ هذا انْ آتیهُمْ فَیُبایَعُونِی وَ
10 شب 10 منبر| نشناختن اولویت ها، جهل مقدس را رقم می زند
بشیر حضرمی مانده است، درحالیکه فرزند او را کفار به اسارت گرفته اند. حضرت او را صدا کرد و فرمود: شنیدم پسرت اسیر شده است. او بهانه برای رفتن داشت اما گفت من محاله بروم. حضرت فرمود: برو، من 1000 سکه و لباس غنیمتی به تو می دهم تا او را آزاد کنی، او گفت گرگان بیابان مرا بخوردند بهتر از این است که بروم. امام فرمودند: لااقل یکی از برادرانت را بفرست زیرا جان افراد برای امام مهم است. امام هادی (ع) در خصوص
روایت های زیبایی محض بر اساس مستندات اصلی است
زینب (س) شاهد تمام وقایع بوده و با کاروانی حرکت کرد و تحت لوای امام عصر خود بود، اتفاقات و رویدادها را تماما لحظه به لحظه حس کرده و به چشم خود می دید. در اصلی ترین قسمت مبارزه کلامی، که بسیار هم سخت بود و اگر مغلوب می شد دیگر داستانی از واقعه عاشورا باقی نمی ماند این جمله را فرمود که می توان گفت سنگ بطلانی بود بر تمام کارهایی که یزید و یزیدیان قصد انجام آن را داشتند تا آن واقعه را از چشم مردم دور
ریان بن شبیب کیست؟
که دعای زکریا (علیه السلام) مستجاب شد. سپس حضرت فرمودند: ای پسر شبیب! محرم ماهی بود که اهل جاهلیت در زمان گذشته، ظلم و قتال در این ماه را برای احترام آن، حرام می دانستند (نام این ماه محرم الحرام است). پس این امت حرمت این ماه را نشناختند، حرمت پیامبر خدا را ندانستند، در این ماه با ذریه پیامبر، قتال و زنان ایشان را اسیر کردند و اموال آنها را به غارت بردند. پس خدا این ها را هرگز نیامرزد. ای
روایت مقتل های معتبر از شهادت حر ریاحی در ظهر عاشورا
از حرکت شده، و گاهی نیز با وی حرکت می کردند تا امام به کربلاء رسید و این روزدوم محرّم بود، پرسید: این زمین را چه نام است . گفته شد: کربلا. امام فرمود: (انزلوا، هاهنا و اللَّه محطّ رکابنا و سفک دمائنا، هاهنا و اللَّه مخطّ قبورنا، و هاهنا و اللَّه سبی حریمنا، بهذا حدّثنی جدّی) فرود آیید، به خدا که این جا جای فرود آمدن و ریختن خونهای ماست، و اینجا جایگاه
4 حکمت قیام عاشورا در بیانات اباعبدالله (ع)
عالم از سوی معاویه لعنة الله علیه بود. کار بنی امیه نیز تا اینجا متوقف نشد بلکه با به شهادت رساندن برترین خوبان عالم یعنی امام حسین علیه السلام لکه ننگی تا قیام قیامت از خود در تاریخ بر جای گذاشت. تمام این رویدادهای تلخ از دستاودرهای سقیفه بود چه اینکه اگر حق را بر اهل خود واگذار می کردند، هیچ گاه چنین رویدادهای تلخی به وقوع نمی پیوست؛ همچنان که حضرت زهراء سلام الله علیها پس از سقیفه
روضه خوانی عاشورایی از دیرباز تا به امروز در تبریز
. گفته شد: کربلا . امام فرمود: خدایا من پناه می برم به تو از اندوه و بلا. این جا محل اندوه و بلا است. در همین جا فرود آیید سوگند به خدا این مکان، محل ریختن خون ما و محل قبور ما است. سوگند به خدا در همین مکان اهل بیت من به اسیری برده می شوند و جدّم رسول خدا (ص) به من چنین خبری را داده است امام حسین (ع) در گوشه ای نشست و این جملات را با خود زمزمه کرد: ای روزگار، اُف
وقایع روز دوم محرم و ورود امام حسین(ع) به کربلا
دوم محرّم که وارد کربلا شدند شروع شد و روز به روز کار را بر آنها سخت تر کرد. [3] سخنان امام حسین (علیه السلام) هنگام ورود به کربلا آن حضرت هنگام ورود به سرزمین کربلا ابتدا به یارانش رو کرد و فرمود: النَّاسُ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعِقٌ عَلی أَلْسِنَتِهِمْ، یَحُوطُونَهُ ما دَرَّتْ مَعایِشُهُمْ، فَإِذا مُحِّصُوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیَّانُونَ ؛ مردم، بندگان دنیا هستند و
وقایع روز دوم محرم/ رسیدن فرمان ابن زیاد مبنی بر متوقف کردن امام حسین(ع) در سرزمینی بی آب و بی پناهگاه
/> آن حضرت با ورود به کربلا نام آن سرزمین را پرسیدند. افرادی که آن محل را می شناختند، چندین نام را گفتند. در این میان، یک نفر نام کربلا را برد و امام با شنیدن این نام فرمودند: اللهم إنی أعوذ بک من الکرب و البلاء. همچنین در تاریخ ثبت شده که در این روز بود که حضرت سیدالشهدا علیه السلام شهادت خود و حمل سر مبارک را بر روی نیزه، برای زهیر بن قین بازگو کردند. منابع: انتهای پیام/
مقتل شب سوم محرم؛ اثبات وجود و نحوه شهادت حضرت رقیه(س) + اسناد دقیق و نظر مراجع تقلید
بود. جمعی از کودکان شامی را دید که در رفت و آمد هستند. پرسید: عمه جان! اینان کجا می روند؟ حضرت زینب(س)فرمود: عزیزم این ها به خانه هایشان می روند. پرسید: عمه! مگر ما خانه نداریم؟ فرمودند: چرا عزیزم، خانه ما در مدینه است. تا نام مدینه را شنید، خاطرات زیبای همراهی با پدر در ذهن او آمد. بلافاصله پرسید: عمه! پدرم کجاست؟ فرمود: به سفر رفته. طفل دیگر سخن نگفت، به گوشه خرابه رفته
بزرگ بانوی سه ساله
شهادت حضرت رقیه(س) براساس منابع مختلف، روایت شده است. نقل است عصر روزی در خرابه در کنار حضرت زینب(س) نشسته بود. جمعی از کودکان شامی را دید که در رفت و آمد هستند. پرسید: عمه جان! اینها کجا می روند؟ حضرت زینب (س) فرمود: عزیزم، اینها به خانه هایشان می روند. پرسید: عمه! مگر ما خانه نداریم؟ فرمودند: چرا عزیزم، خانه ما در مدینه است. دختر تا نام مدینه را شنید، خاطرات زیبای همراهی با پدر در ذهنش آمد
گزیده احادیث درباره حضرت عبدالله بن حسن در منابع تشیع
در هنگامی که حضرت امام حسین (علیه السّلام) تنها می مانند و زخمهای زیادی بر پیکر مقدس آن حضرت وارد می شود از خیمه بیرون می آید و به یاری عموی خویش می شتابد. بعضی مقاتل از کودک دیگری نیز نام می برند که خیمه بیرون می آید و در همان نزدیکی سواری او را به شهادت می رساند اما در شرح چگونگی شهادت عبدالله بن حسن(ع) آمده است که خود را به عموی مجروح خود می رساند ابتدا با ضربت شمشیری دستش قطع می شود و سپس با
تأیید وجود حضرت رقیه (س) توسط امام صادق(ع)
الآمال که بخش مهمی از آن به وقایع کربلا اختصاص دارد، می گوید: من در هیچ سند معتبری راجع به حضرت رقیه چیزی ندیدم، ولی چون شیخ صدوق آن را نقل کرده است از قول وی آن را نقل می کنم. لازم به ذکر است که نام حضرت رقیه به این اسم، در هیچ یک از کتب مقتل قدیمی و معتبر تاریخی که از زمان شهادت امام حسین(ع) تا قرن ششم هجری نوشته شده است اعم از ارشاد، اعلام الوری، کشف الغمة و دلائل الامامة ذکر نشده است و
صوت | رموز اعجا ب انگیز میان آیات قرآن و امام حسین(ع)
اسلام بودند در ماه محرم الحرام امام را به شهادت رساندند. امام رضا(ع) فرمودند: پدرم از اولین روز محرم الحرام، لباس و تمام حرکات ایشان، اندوه و غم و حزن بوده است . غم آن قدر بالا بوده که خداوند زیارت عاشورا می خواند و زیارت عاشورا را جبرئیل بر پیامبر(ص) می رساند و پیامبر(ص) آن را برای تمام اهل بیت(ع) خوانده تا به اباعبدالله(ع) می رسد. هنگامی که در پایان زیارت عاشورا به سجده می رویم، خود
ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا
الاسلام والمسلمین کفیل از وقایع روز دوم محرم پس فرمود: این موضع کرب و بلاء و محل محنت و عنا است، فرود آئید که اینجا منزل و محل خیام ما است. این زمین جای ریختن خون ما است و در این مکان واقع خواهد شد قبرهای ما. خبر داد مرا جدم رسولخدا (ص) باینها. پس در آنجا فرود آمدند. دستور داد آن جا خیمه گاه و منزلگاه دایمی خویش قرار دهند. چون آن حضرت پیش از این از جدش محمد صلی الله علیه و آله و سلم و پدرش امیرمؤمنان علیه السلام شنیده بود که محل شهادتش در کربلا است.
دایه امام حسین(ع) چه کسی بود؟
در مورد دایه حضرت امام حسین(ع) به نام ام ایمن توضیح دهید؟ پاسخ: ام ایمن بانویی که پیامبر بهشتی نامیدش (1) شجره ام ایمن دایه امام حسین (ع) نام او برکه، دختر ثعلبة بن عمر است. (2) ابن اثیر جزری در اسدالغابه وی را اهل حبشه می داند (3) او کنیز عبدالله بن عبدالمطلب و بنا به قولی کنیز آمنه مادر رسول خدا(ص) بود، که به پیامبر به ارث رسیده بود. (4) محمد بن سعد در طبقات (5
سوره ای که با نام کربلا آغاز می شود
به گزارش جهان نیوز ، بر اساس روایات ائمه معصومین علیهم السلام تمام پیامبران با اقرار نسبت به ولایت اهل بیت و با توجه به معرفت ایشان، به نبوت رسیدند. امام صادق علیه السلام در روایتی فرمودند: هیچ پیامبری هرگز به نبوت نرسید مگر به دلیل شناخت حق ما و فضیلت ما نسبت با سایرین؛ مَا مِنْ نَبِیٍ جَاءَ قَطُّ إِلَّا بِمَعْرِفَةِ حَقِّنَا وَ تَفْضِیلِنَا عَلَی مَنْ سِوَانَا. (الکافی، ج1، ص437). یا امام
بار بگشایید، اینجا کربلاست
بنابرقول بسیاری از مورخان و روایات، روز دوم محرم، سالروز ورود کاروان أباعبدالله الحسین(ع) به سرزمین کربلا است. وقتی کاروان امام حسین(ع) به کربلا رسید، آن حضرت فرمودند: اینجا فرود آیید. به خدا قسم، اینجا جایگاه کاروان ما و محل ریخته شدن خون ماست. به خدا قسم، همین جا، جای قبرهای ماست. به خدا سوگند، اینجا همان جایی است که اهل حرم ما به اسارت گرفته می شوند. جدم این خبر را به من داد.
لااقل آزادمرد باشید!
در نامگذاری شب دوم دهه اول محرم به دلیل همزمانی حرکت قافله و رسیدن آنها به وادی بلا لذا شب دوم را ورود به کربلا نام گذاری شد زیرا قافله امام حسین (ع) روز دوم محرم در حالی که توسط لشکر حرّ بن یزید ریاحی محاصره شده بود به سرزمین کربلا رسید. امام وقتی نام کربلا را شنید فرمود: هَذا مَوْضِعُ کَرْبٍ هاهُنا مُناخُ رِکابِنا وَ مَحَطُّ رِحالِنا وَ مَقْتَلُ رِجالِنا وَ مَسْفَکُ دِمائِنا بِهذا
لطف حسین ما را تنها نمی گذارد...
یا قمر بنی هاشم بود و یا حضرت علی اکبر(تردید از راوی است) که دفتر بزرگی در دست داشت. امام حسین علیه السلام نام افرادی را می برد و می فرمود این ها را به دفتر اضافه کن و نام برخی دیگر از افراد را می برد و می فرمود نام این ها را از دفتر حذف کن. تا اینکه حضرت نام همین سید را بردند و فرمودند نام او را نیز به آن دیوان اضافه کن. من از خواب بیدار شدم و برایم سؤال بود که این سید چه کرده که مشمول
روز دوم محرم، روایت کربلا
خون ما و محل قبرهای ما است. سوگند به خدا در همین جا اهل بیت من به اسیری برده شوند. جدّم رسول خدا (ص) به من چنین خبر داده است. کد ویدیو دانلود فیلم اصلی در این مکان شریف اتفاقات مختلفی رخ داد. در یکی از این وقایع ابن زیاد ملعون به امام حسین (ع) نامه نوشت: خبر ورود تو به کربلا رسید. من از جانب یزید بن معاویه مأمورم سر بر بالین ننهم تا تو را بکشم و یا به حکم من و
اشتراکات مهدویت و عاشورا/ شیعه در کنار عزاداری برای امام حسین(ع)، منتظر امام مهدی(عج) است
به گزارش خبرنگار گروه غدیر و مهدویت خبرگزاری شبستان ، به مناسبت فرا رسیدن ایام محرم حسینی و به منظور بررسی ارتباط مهدویت با عاشورای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) با حجت الاسلام والمسلمین محمدحسین اجرایی ، امام جمعه هرسین، مدیرعامل موسسه اسوه نخبگان و کارشناس مهدوی گفتگویی ترتیب داده ایم که در ادامه مشروح آن تقدیم حضورتان می شود: آیا بین عاشورای امام حسین(ع) به عنوان نقطه عطف تاریخ صدر
کدام احادیث مربوط به محرم الحرام سندیت ندارند؟
کنید. حضرت فرمودند: این چه حرفی است! هنگامی که هلال ماه محرم دمیده می شود ملائکه پیراهن امام حسین را آویزان می کنند در حالیکه پاره پاره شده از ضربه های شمشیر و آغشته به خون است؛ ما و شیعیانمان این پیراهن را با چشم دل (و نه با چشم ظاهری) می بینیم پس اشک های ما سرازیر می شود. جزایری، خصائص الزینبیه ص49 ، الهاشمی النجفی، ثمرات الاعواد، ص36. در
مجموعه احادیث درباره ورود کاروان امام حسین (ع) به کربلا
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان ، پس از چهار ماه و پنج روز اقامت در مکه، کاروان امام حسین (ع)، روز هشتم ذی حجّه سال شصت هجری، مکه را به سوی کوفه ترک کرد. در نزدیکی کوفه رسید، به دلیل ممانعت سپاهیان ابن زیاد، کاروان اهل بیت (ع) مجبور به فرود آمدن در کربلا گردید. امام حسین (ع) در آغاز سفر به جای آن که از مکه به سوی شمال شرق و منزل صفاح (نخستین منزل مسیر مکه به کوفه) برود، به
وقایع روز اول محرم/ ورود کاروان امام حسین (ع) به نینوا
/> در همین محل بوده که حضرت سیدالشهدا علیه السلام در استراحت کوتاهی، به خواب کوتاهی رفتند و وقتی بیدار شدند، چند بار آیه استرجاع را فرمودند: إنا لله إنا إلیه راجعون حضرت علی اکبر علیه جلو آمده و دلیل تکرار این ذکر را سؤال کردند. امام علیه السلام فرمودند: لحظه ای به خواب رفتم و در خواب، اسب سواری را دیدم که می گفت: این کاروان می رود و مرگ نیز به دنبال آن ها می رود. سپس فرمودند: دانستم که او همان جان
20 حدیث درباره ماه محرم و امام حسین (ع)
الحسین بن علی علیهماالسلام فأن الله عزوجل جعل ها شفاء لشیعتنا و أولیائنا. حضرت امام کاظم (ع) در ضمن حدیثی که از رحلت خویش خبر میداد فرمود: چیزی از خاک قبر من برندارید تا به آن تبرک جویید؛ چرا که خوردن هر خاکی جز تربت جدم حسین (ع) بر ما حرام است، خدای متعال تنها تربت کربلا را برای شیعیان و دوستان ما شفا قرار داده است. *** نوزده
ورود به وعده گاه
یارانش خوش نمی آمد. از بی وفاییِ کوفیان پیمان شکن گرفته، تا تعقیب سپاهیان دشمن. با این وجود، پسر پیامبر(ص) از تداوم مسیر خود، منصرف نشد و همین شکیبایی و پایداری، سبب شد تا این روز، نمادی از استقامت تلقی شود. آن روز که امام و یارانش به کربلا رسیدند، خطاب به همراهانش فرمودند: “به خدا قسم، اینجا جایگاه کاروان ما و محل ریخته شدن خون ماست. به خدا سوگند، همین جا محل قبرهای ماست. جایی ست که اهل