بازخوانی روایت ها و ابهامات یک فاجعه

بامداد 18 دی ماه 98 است، شهر هنوز بیدار نشده است. 176 جان مسافرند، 176 انسان عازم اند، شاد، خندان، امیدوار به زندگی. راهی پرنده ای هستندکه مقصدش آسمان است نه زمین، پرنده ای که خونین به زمین افتاد و 176 جان را در آسمان جا گذاشت. 176 امید، 176 آرزو، 176 لبخند... صبح 18 دی ماه 98 است، 176 داغ بر پیکر ایران مانده است، 176 زخم که درمان نمی شود... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)